محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

187

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

و جاذبه خاصى در مرقد خود قرار داد كه نيوتن و حتى دانشمندان پس از او ، آن را كشف نكردند ؟ سنگهاى كعبه و قبر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله رازى را در خود دارند كه بسيار قدرتمند از سحر و جادو ، و نيروى جاذبه‌اى است كه نيوتن كشف كرده بود و آن عشق به خدا و پيامبرش صلّى اللّه عليه و إله است كه هيچ انسان و شيطانى بر آن دسترسى ندارد و امام عليه السّلام با عبارت « يألهون اليه ولوه الحمام » به آن اشاره كرده است . « حمام » يا كبوتر ، همان‌گونه كه مشهور است ، نشانه محبت و صلح و سرگشته‌تر و واله‌تر از ديگر پرندگان است . . . همچنين عشقى كه از آن سخن مىرود ، همانى است كه ابراهيم عليه السّلام ، پدر پيامبران ، هنگام ناله و زارى بر جوار كعبه ، در مورد آن مىگويد : فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ « 1 » حضرت ابراهيم عليه السّلام از عبارت « افئدة من الناس » به جاى « جماعة من الناس » استفاده كرد ؛ چه آن كه فؤاد ، سويداى قلب است و از فعل « تهوى » و نه « تأتى » استفاده كرد كه معناى اشتياق و شيفتگى را در خود نهفته است و عاشق و شيفته از اسرار نمىپرسد و به آشنايى و مشورت اهميت نمىدهد . . . و تنها به اطاعتى بىچون و چرا از محبوب خود دل خوش دارد . معروف است كه گفته‌اند : دل‌شيفته مطيع آن كسى است كه سرگشته او است . « 2 »

--> ( 1 ) . « تو دلهايى از مردم را متوجه آنها ساز » ابراهيم / 14 : 37 . ( 2 ) . اين سخن مصراع دوم از بيت شعرى است كه امام صادق عليه السّلام به آن مثل زد : « لو كان حبك صادقا لأطعته * * * إن المحب للمحب مطيع » برخى سراينده آن را عبد اللّه بن مبارك دانسته و ديگران ، از افراد ديگرى نام برده‌اند . نك : ارشاد الاذهان : 1 / 19 ؛ اسمي المناقب في تهذيب اسني المطالب : 173 ؛ الرسالة السعدية : 26 ؛ امالي صدوق : 578 ؛ مناقب آل ابى طالب عليهم السّلام : 3 / 359 ؛ تاريخ دمشق : 32 / 469 .